Sinema müellifinden tenkit: Tadı kaçtı

Suzan

New member
Köşe müellifi Burçak Cihan bu haftaki köşe yazısında “Festivallerin tadı kaçıyor…” isimli bir yazı kaleme aldı.

Evren’in bu haftaki köşe yazısındaki ilgili kısım şöyle:

“Ulusal sinema şenliklerimiz de seçime yönelik iç siyasetin giderek sertleşen ve ayrıştıran lisanından nasibine düşeni alıyor. Ya da sinema şenlikleri de şuurlu ya da bilinçsiz, sanatsal özünden koparılarak iç siyasetin materyali olma yolunda kullanılıyor.

halbukiki sinema şenlikleri aktüel politik telaşlardan tümüyle soyutlanmasa da, sıklıkla etkinliklerindeki sanat yapılarıyla ilgili tartışma ve yorumlarıyla kelam konusu olmalı, bu taraflarıyla kamuoyunun gündeminde yer almalıdırlar. aslına bakarsan şenliklerin yapılma niçinlerinden biri de budur.

Ama yıllar yılı şenlikler bu özelliklerinden pek uzaklaştı. Sinemaların, heyetlerin ve onların birtakım kimi ideolojik, kimi bazı sektörel lakin birçok vakit da politik değerlendirilmelerinin tartışıldığı klasik yapısından uzaklaşarak giderek kendilerini finanse eden kurumların politik telaşlarına hizmet eden, birer sanatsal aktifliklerin ötesinde politik bir görünüme dönüştüler. Çabucak her şenlikte büyük ya da küçük tartışmaların tümünde politik yaklaşımların/söylemlerin öne çıkması, bir tesadüften daha hayli neredeyse bir gelenek oldu. Bu yılkı ulusal şenliklerimiz de bu geleneği bozmadı. Adana Altın Koza’da kimi sinemaların müsabakaya alınıp alınmamasıyla başlayan politik içerikli gerginlik, Antalya Altın Portakal’daki ödül gecesinde sanatkarların sahnedeki konuşmalarıyla doruğa vardı. Son noktayı ise Boğaziçi Şenliği koydu. Sinema şenliklerine iki satır yer vermekten imtina eden kimi basın kuruluşları Boğaziçi Şenliğindeki iki sanatkarın tartışmalarını birinci sayfalarına taşıyarak tansiyonu yüksek bir tartışmanın içine girdiler. Sanıyorum bu tartışmalar bir süre daha devam edecek.

Üzücü olan sinema şenliklerinin bu tıp olay/tartışmalarla gündeme gelip kendi özlerinden giderek uzaklaşmalarıdır. Sinema kesiminin ekonomik olarak tabana vurduğu bir ortamda sinema şenliklerinin adeta can suyu verdiği bu alanı bir de bu açıdan yıpratmak, sanırım kimseye fayda vermediği üzere sinemayı da daha güç bir pozisyona sokar.

Film şenliklerinin yapılma emellerinden biri de, sanatkarlarını ödüllendirerek desteklemek, daha yeterli sinemalar yapmaya yüreklendirmek, genç jenerasyon sinemacıları ise özendirmektir. Lakin ne var ki bu cins tartışmalar bunun tam aykırısını yaparak, işi şenliklerin çoğalmasına değil de yasaklanmasına dek götürerek hiç de istenmeyen ve de dilek edilmeyen durumlara yer hazırlamaktadır.

halbukiki şenlikler ayrıştırmaz, bilakis biroldukca farklı fikir ve ömürleri etkinlikleriyle, birbirinden farklı dünyaları içeren sinemalarıyla bizlere sunarak birleştirirler. Beğenir ya da beğenmezsiniz. Bunlar sizin tercihinizdir. Sonuçta seçilen heyetin kararları da tartışılmaz lakin eleştirilir. Zira şenlikler yasaklayan, sansür eden, kısıtlayan alanlar değil bilakis sanatkarın özgür olduğu yerlerdir. Ve bu özgürlüklerini de korumalıdırlar.

özetlemek gerekirsesı ülkemizdeki sinema şenliklerinin üzerinde sert rüzgarlar esiyor ya da estiriliyor. Bazıları yapılamıyor, bazıları farklı niçinlerle yasaklanıyor, bir kısmı ise sanatsal yanlarından daha fazlaca politik yanlarıyla kelam konusu ediliyor. şüphesiz ki sanat yapıtlarını siyasetten soyutlanmak olanaksızdır lakin, siyasetin da -ve bilhassa de kamuoyunun hassas olduğu alanlara gönderme yaparak- şenliklere hâkim olması, istenilen ve onaylanan bir olay değildir. tıpkı vakitte hiç değildir.”